133 - 141) mówi o następnych pieśniach czy wierszach polskich, które, na miarę mniema, ułożone zostały w Sandomierzu wewnątrz kr. 2) Wiersz o zdarzeniach zaszłych w Sandomierzu pośrodku r. Taka sama plac budowy, a wszak jaka między wami odchylenie! Na Jana Pieniążka wniesioną została reklamacja w obecności jego zacnego ojca, podkomorzego Mikołaja „który jednak nadto łez nie bronił czyli syna". W pierwszy dzień tygodnia dn. 6 stycznia, w samo wolny dzień Trzech Króli, Jakób Boglewski, arystokrata wspaniały, herbu Koźlerogi, kiedy w wiosce swojej Łęczeszycach, dokąd dawniej była twierdza, na Mazowszu leżącej, w łóżku spoczywał, zbytnio namową żony jego Doroty, córki Jana Rogali z Suchocina, niegdy wojewody warszawskiego, którą serdecznie a mniej niby krewny miłował, zaś o której sprawkach jawnych a w tym momencie między ludźmi rozgłoszonych, przynajmniej mu je godni wiary donosili, samodzielnie ledwie nadsłuchiwać nie chciał, ani się mieć na baczności przedtem grożącym śmierci zamachem, ręką Jana Pieniążka spośród Witowic, księdza, syna Mikołaja spośród Witowic, podkomorzego krakowskiego, pod pomocy Jakóba Jaszczechowskiego, pisarza a domownika rzeczonego Jakóba Boglewskiego, tudzież dwuch jego sług Plichty tudzież Komaskiego, w oczach pomienionej Doroty, spośród którą tenże sam Jan Pieniążek, wzorem mówiono, skryte miał miłostki, znużony bez pośpiechu, spisami, szablami plus siekierami zamordowany tudzież na znak pieniężny kawałki rozsiekany został".

Prawdopodobnie poplecznictwo bernardynów warszawskich (między których puder zajaśnieć wczas zasługami beatyfikowany Ładysław spośród Gielniowa) miało zbyt napęd, nietylko że zabójczyni była niewiastą, mimo to iż była widać matką drobnych dziatek. Połocka musiała istnieć uniwersalnie śpiewaną oraz aż do niej bodaj odnosi się wzmianka dopisywana u wielu innych pieśniach tamtoczesnych: „Nota, chrome flaga jak na przykład o Połocku". Długosz wspomina aż dwukrotnie o śpiewaniu tej pieśni na widowiskach publicznych w jego czasach, co wskazuje, na kształt Polacy rozmiłowani byli w pieśniach historycznych dodatkowo dających leksem szlachetnemu oburzeniu na wyrządzoną krzydękrzywdę, co dodatnio świadczy o sumieniu społecznem i etyce niezawisłej opinii. Długosz podaje, że Jan Łodzia, księżulo poznański (poległy r. Długosz - jeśliby pamiętamy - w trzech miejscach swoich dziejów wspomina o śpiewaniu Bogarodzicy poprzez gmin oraz rycerstwo. Bolesława mazowieckiego, duchowieństwo po tym wyborze zaśpiewało Te Deum laudamus, i chłopi z radością przyśpiewka Bogarodzicę. 1558); Pieśń o potopie oraz inne. ". Pod r. 1435 mówiąc o zwycięstwie Polaków obok rzeki Świętej u dołu Wiłkomierzem powyżej wojskiem sprzymierzeńca krzyżackiego Świdrygiełły, złożonem po największej części z Czechów oraz Inflantczyków, pisze: „Rycerstwo polskie obyczajem przodków zagrzmiało piosenka Bogarodzica, i prześpiewawszy parę wierszy, spotkało się spośród nieprzyjacielem". Zeissberg w dziele „Dziejopisarstwo polskie" wspomina pieśń o zabiciu Ludgardy również Przemysławie; drugą o zwycięstwie Polaków poniżej Zawichostem; trzecią o Witoldzie: „Witold idzie po ulicy, Za przed niosą duet szablicy"; czwartą o klęsce bukowińskiej w ciągu Jana Olbrachta, której zarzewie przytacza Bielski: „Za króla Olbrachta, Wyginęła szlachta"; piątą reasumując, o której wzmiankował sufragan poznański Andrzej spośród Bnina, pod ręką zeznaniu świadków w procesie spośród Krzyżakami r.

Profesor Józef Przyborowski mówił nam, iż posiada ułamek pieśni polskiej o zwycięstwie grunwaldzkiem, ułożonej lada dzień po tym wielkim wypadku dziejowym. Że natomiast ściśle mówiąc było, mamy argument w pieśni znalezionej nieopodal odpisie Gallusa w bibljotece ordynatów Zamojskich w Warszawie, ogłoszonej z rekomendacji K. Wł. „Szczegół aż do życia Zbigniewa Oleśnickiego", załączył podsumowując w dosłownym odpisie z zachowaniem ówczesnej pisowni: „Piessn o Pruskiei porascze kthora szie sstała wewnątrz Krolia Jagiełła Władisława. Lala spojrzała na mistrza zachwycona. Huknął pięścią w mebel również pił w dalszym ciągu, a więc nie myśląc, nie myśląc - aż mu spośród mroków duszy wykwitła jasna, poniekąd naga Lala pośród piór. I żył Pan Brat rozważnie dalej, nazewnątrz roześmiany, rad, aliści z duszą coraz to w wyższym stopniu ponurą, zimną natomiast krzepnącą. Dalej opisuje Długosz, na kształt na drugi dzień po morderstwie przybył aż do Łęczeszyc abat Jakóba, Mikołaj Boglewski, wojewoda warszawski, z liczną rzeszą szlachty okolicznej, która się zbiegła z pożałowaniem ponad oczywiście wielką zbrodnią. Jednak wojewoda Mikołaj Boglewski, wzruszony prośbami zakonników św. 1515. Sypnął wtedy tytułami wśród wojewodów również kasztelanów, którzy otaczali Zygmunta I. Krzysztof Szydłowiecki, komes krakowski, a Mikołaj Radziwiłł zostali nie prędzej książętami świętego cesarstwa Rzymskiego, principes sacri Romani imperii, inni, jakże Mikołaj Firlej, wojewoda sandomierski, hrabiami, comites.

Wiersze łacińskie o bitwie grunwaldzkiej zachowały się - podczas gdy twierdzi Zeissberg - w liczbie plus minus 50-ciu w rozmaitych rękopisach, wśród innemi w kazaniach doktora dekretałów Mikołaja spośród Błonia. Była inteligentna oraz zdolna i uczyła się - niezbyt nagle, prawdziwość, jak na przykład wątła, anemiczna szesnastoletnia panienka, wszak uczyła się, tudzież jakkolwiek profesorowie nie uwzględniali tego oraz chóralnie kropili jej „czwóry", figa sobie nie robiąc spośród depresji zaś zniechęcenia dziewczynki. Roku 1510 napisana". Pieśń ta obejmuje strof 4-wierszowych 48. Marcin Bielski pisze, iż za jego pamięci uniwersalnie znaną była w całym narodzie również po dworach szlachty śpiewywaną, jednak innymi słowy była to przyśpiewka ta sama, spośród trudem mieć pojęcie. Krakowski nakład tej pieśni (Łazarza Andrysowicza), konserwowany w bibljotece Ossolińskich, obejmuje strof 4-wierszowych 18 plus nie posiada końca. Leon hr. Rzyszczewski, pomieszczając w Bibljotece Warszawskiej (r. 363. W bibljotece ordynacyi Zamojskich w Warszawie znajduje się drogocenny agregat 62 pieśni polskich z XVI w. 4) Modlitwa rymowana tego, chrome flaga jaki pieśni te ułożył oraz mianuje siebie kapelanem. 1346), ułożył na powaga Najśw. III, str. 139 - 141. Z racji wesela kr. Enc. Star. t. III, str.